Escape Giant Obby

ანალიზის ავტორი AppCompare

თუ მოკლე, სწრაფი და ოდნავ დაძაბული გასართობი გინდა, Escape Giant Obby შეიძლება საინტერესო არჩევანი აღმოჩნდეს. ეს არის მობილური ტრივია-თამაში, რომლის მთავარი იდეა მარტივად გასაგებია: Giant Bobby-ის სამყაროში აღმოჩნდი და გამოსასვლელის პოვნა თავად უნდა მოახერხო. მე მას უფრო მსუბუქ გასართობად ვუყურებ, ვიდრე გრძელვადიან, ღრმა სათავგადასავლო თამაშად, ამიტომ არჩევანის გაკეთებისას მთავარი კითხვა ასეთია: გინდა თუ არა მოკლე სესიებში გაქცევის თემაზე აგებული გამოწვევა, სადაც გარემოს დაკვირვება და სწორი გადაწყვეტილება ერთმანეთთან არის დაკავშირებული.

თამაში შექმნილია SfantasticGames-ის მიერ და უფასოდ ვრცელდება. ასაკობრივი ნიშანი 7+ აქვს, ამიტომ მისი იდეა და ტონი საკმაოდ ფართო აუდიტორიისთვის არის მისაღები. ამავე დროს, უფასო ჩამოტვირთვა არ ნიშნავს, რომ გამოცდილება მთლიანად ხარჯებისგან თავისუფალია: შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 4,00 ₾-დან 29,00 ₾-მდე მერყეობს. ჩემთვის ეს უკვე მნიშვნელოვანი კრიტერიუმია, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ბავშვი აპირებს თამაშს ან ტელეფონს ოჯახის სხვა წევრებთან იზიარებ.

როგორ უნდა შეაფასო Escape Giant Obby-ის ტიპის თამაში

პირველი, რასაც ასეთ თამაშში ვაკვირდები, არის ის, რამდენად სწრაფად ვხვდები მიზანს. აქ მიზანი თავიდანვე მკაფიოა: გარემოში ჩარჩენილი ხარ და გამოსავალი უნდა იპოვო. ეს კარგია იმ მოთამაშისთვის, რომელსაც არ სურს გრძელი სიუჟეტური ახსნა, რთული მენიუები ან პერსონაჟის განვითარების მრავალსაფეხურიანი სისტემა. თამაშის დაწყებისთანავე იცი, რატომ მოძრაობ და რას ეძებ.

მეორე კრიტერიუმი არის დაძაბულობისა და სიმარტივის ბალანსი. გაქცევის იდეა თავისთავად ქმნის მოლოდინს, მაგრამ ასეთი ფორმატი სწრაფად კარგავს ხიბლს, თუ ყოველი ნაბიჯი ერთნაირი ხდება. ამიტომ მე ყურადღებას ვაქცევდი არა მხოლოდ საბოლოო მიზანს, არამედ იმასაც, მაძლევდა თუ არა გარემო დაკვირვების, შეცდომის დაშვებისა და ხელახლა ცდის მიზეზს. თუ გიყვარს მოკლე მცდელობები და ეტაპობრივად სწორი გზის პოვნა, ეს მიმართულება უფრო მოგერგება, ვიდრე ტრადიციული კითხვებისა და პასუხების ტრივია.

მესამე საკითხი კონტროლის კომფორტია. ტელეფონზე თამაში ხშირად წყდება არა იდეის, არამედ მოუხერხებელი მართვის გამო. ასეთ დროს სასარგებლოა მცირე ეკრანზე ყურადღების გადატანა: თუ ერთდროულად ცდილობ მოძრაობას, გარემოს დათვალიერებას და საფრთხის თავიდან აცილებას, თამაში უფრო დაძაბული ხდება. ჩემი რჩევაა, პირველი მცდელობა მშვიდად გამოიყენო იმის გასაგებად, როგორ რეაგირებს პერსონაჟი შენს შეხებაზე. თავიდანვე სწრაფად მოქმედების ნაცვლად, მოძრაობის რიტმის შესწავლა ბევრ ზედმეტ გამეორებას აგარიდებს.

მეოთხე კრიტერიუმი არის ის, რამდენად კარგად ჯდება თამაში ყოველდღიურობაში. Escape Giant Obby-ის მსგავსი სათაური ყველაზე ბუნებრივად მუშაობს მაშინ, როცა რამდენიმე თავისუფალი წუთი გაქვს: მგზავრობისას, შესვენებაზე ან საღამოს, როცა სრულმასშტაბიანი თამაშისთვის ენერგია არ გყოფნის. თუ ეძებ ერთ დიდ, ხანგრძლივ თავგადასავალს, სადაც ყოველ ჯერზე ახალ სიუჟეტურ ნაწილს მიიღებ, აქ შეიძლება მოლოდინი ზედმეტად მაღალი აღმოჩნდეს.

პირველი შთაბეჭდილება და თამაშის რიტმი

ჩემი შთაბეჭდილებით, ამ თამაშის მთავარი ძალა მისი პირდაპირი კონცეფციაა. Giant Bobby-ის გარემოში აღმოჩენა მაშინვე ქმნის კონკრეტულ ამოცანას და არ გაძალებს, დიდი დრო დაუთმო სამყაროს ახსნას. ასეთ თამაშში სიამოვნება მოდის მცდელობიდან: ჯერ აკვირდები, შემდეგ ირჩევ მიმართულებას, უშვებ შეცდომას და ბოლოს იმავე მონაკვეთს უფრო გააზრებულად გადიხარ.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ეს რიტმი განსაკუთრებით მოსახერხებელია იმ ადამიანისთვის, ვინც თამაშებს პერიოდულად უბრუნდება. არ არის აუცილებელი ყოველდღე დიდხანს ითამაშო, რომ იდეა გახსოვდეს. მოკლე სესიის შემდეგ შეგიძლია უბრალოდ შეწყვიტო და მოგვიანებით განაგრძო, როცა ისევ გაქცევის ამოცანის გადაჭრის სურვილი გაგიჩნდება. ჩემთვის ეს უფრო პრაქტიკული მიდგომაა, ვიდრე თამაშები, რომლებიც მუდმივ ჩართულობას ან ხანგრძლივ რესურსების მართვას ითხოვს.

მეორე მხრივ, მარტივი მიზანი ყველასთვის საკმარისი არ იქნება. თუ გიყვარს რთული კითხვები, ცოდნაზე დაფუძნებული ტრივია და სწორი პასუხის სწრაფად შერჩევა, ეს თამაში იმავე ტიპის გამოწვევას არ გთავაზობს. აქ ტრივიის კატეგორია უფრო მსუბუქი, გასართობი მიმართულებით უნდა აღიქვა და არა როგორც საგანმანათლებლო ვიქტორინა. ეს განსხვავება მნიშვნელოვანია, რადგან სახელწოდებამ ან კატეგორიამ შეიძლება სხვა მოლოდინი შეგიქმნას.

სად იგრძნობა მისი მთავარი უპირატესობა

ჩემი აზრით, ყველაზე კარგად თამაში მუშაობს იმ მომენტში, როცა გინდა სწრაფად ჩაერთო მოქმედებაში და არ გინდა, რომ აპმა შენი დრო გრძელი მომზადებით წაიღოს. გაქცევის მიზანი გასაგებია, ხოლო Giant Bobby-ის იდეა საკმარისად გამორჩეულია იმისთვის, რომ უბრალო, შემთხვევით არჩეულ მობილურ თამაშს არ დაემსგავსოს. სწორედ ეს თემატური ჩარჩო აძლევს მას ხასიათს.

კიდევ ერთი ძლიერი მხარეა მეგობართან გაზიარების პოტენციალი. თუ ერთ ოთახში ხართ, შეგიძლიათ ერთმანეთს გადასცეთ ტელეფონი და შეადაროთ, ვინ უფრო სწრაფად მიხვდება სწორ გზას ან რამდენად ფრთხილად გადალახავს რთულ მონაკვეთს. ამას არ ვუყურებ როგორც ოფიციალურ მრავალმოთამაშიან რეჟიმს; უბრალოდ, ასეთი გაქცევის ამოცანები ბუნებრივად იწვევს კომენტარებს, რჩევებს და ერთმანეთის მცდელობებზე დაკვირვებას.

აქვე არის ერთი პრაქტიკული მიდგომა, რომელიც თამაშს უფრო სასიამოვნოს ხდის: პირველივე მცდელობაზე ნუ ეცდები ყველაფრის სწრაფად გავლას. ჯერ დააკვირდი გარემოს და დაიმახსოვრე, სად შეგექმნა პრობლემა. მეორე ცდაზე მხოლოდ იმ მონაკვეთს მიუბრუნდი, რომელმაც შეგაფერხა. ეს მეთოდი განსაკუთრებით კარგია პატარა ეკრანზე, რადგან ერთდროულად მთელი გარემოს დამახსოვრება რთულია. შეცდომების ჩანიშვნის ნაცვლად, უბრალოდ გაიხსენე ორი რამ: სად აჩქარდი და სად აირჩიე არასწორი მიმართულება.

თამაშისადმი ასეთი მიდგომა ასევე ამცირებს შემთხვევითი შეხებების რაოდენობას. როცა წინასწარ იცი, რა გინდა გააკეთო, ეკრანზე ნაკლებად ქაოსურად მოქმედებ. ჩემთვის ეს იყო ერთ-ერთი არაპირდაპირი სარგებელი: თამაში სწრაფ რეაქციასთან ერთად ყურადღების მართვასაც ითხოვს, თუმცა ამას საგანგებო რეჟიმად ან სწავლის ფუნქციად არ უნდა შეხედო.

ვისთვის არის კარგი არჩევანი

მე მას ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც მოსწონს გაქცევის თემატიკა, მოკლე გამოწვევები და ისეთი თამაშები, სადაც მიზანი თავიდანვე ნათელია. ასევე კარგი კანდიდატია ადამიანი, ვინც პირველად ცდილობს მობილურ თამაშებს და არ სურს რთული სისტემების შესწავლა. 7+ ასაკობრივი ნიშანი თამაშს ოჯახურ გარემოსთან აახლოებს, თუმცა ბავშვისთვის შიდა შესყიდვების არსებობა წინასწარ უნდა გაითვალისწინო.

რეალური ყოველდღიური სცენარი შეიძლება ასეთი იყოს: სკოლიდან ან სამსახურიდან დაბრუნებისას ათი წუთი გაქვს, მაგრამ გონების გადართვა გინდა. გრძელი როლური თამაში ამ დროში ვერ ჩაეტევა, ხოლო კითხვებზე დაფუძნებული ვიქტორინა შეიძლება იმ მომენტში მოსაწყენი იყოს. Escape Giant Obby ამ შუალედურ შემთხვევას ერგება — გაძლევს კონკრეტულ ამოცანას, სწრაფად გაჩვენებს თამაშის მიმართულებას და გაძლევს მიზეზს, კიდევ ერთხელ სცადო.

ის ასევე შეიძლება მოეწონოს მოთამაშეს, ვისაც წარუმატებლობა ძალიან არ აღიზიანებს. გაქცევის თამაშებში ხშირად საჭიროა ერთი და იმავე მონაკვეთის გამეორება, სანამ სწორი მოქმედების თანმიმდევრობას მიხვდები. თუ ყოველი შეცდომა შენთვის უსიამოვნო შეფერხებაა, ეს ფორმატი დამღლელი გახდება. აქ მოთმინება უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მხოლოდ სწრაფი თითები.

ვისთვის ჯობს სხვა კატეგორიის თამაში

თუ შენთვის ტრივია ნიშნავს ფაქტების, ისტორიის, სპორტის ან ზოგადი ცოდნის კითხვებს, სხვა ტიპის ვიქტორინა უკეთესი არჩევანი იქნება. ის პირდაპირ მოგცემს შეკითხვას და ცოდნის შემოწმების განცდას, მაშინ როცა აქ მთავარი მოლოდინი გაქცევის ამოცანაა. კატეგორიის მსგავსება საკმარისი არ არის: თამაშის რეალური ხასიათი მოქმედებასა და გარემოს აღქმაზეა დამოკიდებული.

ასევე სხვა ვარიანტი ჯობს მათთვის, ვისაც ხანგრძლივი სიუჟეტი, პერსონაჟების განვითარება ან ღია სამყაროს თავისუფალი კვლევა უყვარს. Escape Giant Obby-ის არჩევისას უნდა მიიღო, რომ მისი ღირებულება უფრო მოკლე, კონკრეტულ გამოცდილებაშია. თუ გინდა ასობით საათის განმავლობაში ერთი სამყაროს შესწავლა, ამ თამაშისგან ასეთი მასშტაბის მოლოდინი არ უნდა გქონდეს.

შესაძლოა, ალტერნატივა უკეთესი იყოს მაშინაც, როცა საერთოდ არ გინდა შიდა შესყიდვებზე ფიქრი. თამაში უფასოა, მაგრამ ნივთების შეძენა შესაძლებელია 4,00 ₾-დან 29,00 ₾-მდე თითოეულზე. მე ასეთ სიტუაციაში ბავშვისთვის მოწყობილობის გამოყენების წესებს წინასწარ დავადგენდი: ჩამოტვირთვა უფასოა, თუმცა თამაშში არსებული შეთავაზებები ცალკე ყურადღებას მოითხოვს. ეს არ ნიშნავს, რომ გადახდა აუცილებელია, მაგრამ ხარჯვის კონტროლი მაინც გონივრულია.

კიდევ ერთი შეზღუდვა შეიძლება იყოს მოწყობილობის თავსებადობა. თამაში Android-ის 8.0 ან უფრო ახალ ვერსიას ითხოვს. თუ ძველი ტელეფონი გაქვს, სანამ თამაშის დაყენებას დაგეგმავ, სისტემის ვერსიის შემოწმება დაგჭირდება. ეს პატარა ნაბიჯია, მაგრამ თავიდან აგარიდებს სიტუაციას, როცა თამაში საინტერესო ჩანს და მოწყობილობაზე გამოყენება ვერ ხერხდება.

ფასი, განახლებები და გამოყენების პრაქტიკული მხარე

ფასის მხრივ საწყისი ბარიერი დაბალია, რადგან თამაში უფასოდ არის ხელმისაწვდომი. ეს მის სასარგებლოდ მუშაობს, როცა ჯერ არ იცი, მოგეწონება თუ არა გაქცევის ეს ფორმატი. მე ასეთ შემთხვევაში პირველ სესიას საცდელ პერიოდად გამოვიყენებდი: ნახავ, გაკმაყოფილებს თუ არა მართვა, ტემპი და განმეორებითი მცდელობების სტილი, სანამ რაიმე დამატებით ნივთზე იფიქრებ.

შიდა შესყიდვების არსებობა არჩევანის ნაწილად უნდა დარჩეს და არა თამაშის დაწყების წინაპირობად. ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, ჯერ უფასო გამოცდილება სრულად გამოსცადო და მხოლოდ შემდეგ გადაწყვიტო, გჭირდება თუ არა რაიმე დამატება. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვთან ერთად თამაშის შემთხვევაში თავად აუხსნა განსხვავება უფასო ჩამოტვირთვასა და ფასიან ნივთს შორის. ამგვარი წინასწარი შეთანხმება უფრო სასარგებლოა, ვიდრე შემთხვევითი შესყიდვის შემდეგ პრობლემის მოგვარება.

თამაში ამჟამად 1.0.3 ვერსიაზეა. მე ამას აღვიქვამ როგორც მიზეზს, რომ გამოცდილება პერიოდულად ხელახლა შეამოწმო, განსაკუთრებით თუ მართვაში ან საერთო სტაბილურობაში რაიმე გაღიზიანებს. თუმცა განახლების ნომერი თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველა მოთამაშისთვის გამოცდილება ერთნაირი იქნება. ტელეფონის ეკრანის ზომა, სისტემის მდგომარეობა და შენივე რეაქციის სტილი დიდ როლს თამაშობს.

მისი პოპულარობა საკმაოდ მაღალია — თამაშს მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, ხოლო საშუალო შეფასება 3,8-ია. ეს კომბინაცია ჩემთვის საინტერესო სიგნალია: ბევრმა ადამიანმა სცადა თამაში, მაგრამ შეფასება მიუთითებს, რომ ის ყველას ერთნაირად არ მოეწონა. ამიტომ მხოლოდ ინსტალაციების რაოდენობით გადაწყვეტილებას არ მივიღებდი. უფრო სწორი იქნება, საკუთარ გემოვნებას შეადარო: გიზიდავს თუ არა მოკლე გაქცევის ამოცანა და მზად ხარ თუ არა გამეორებითი მცდელობებისთვის.

როგორ დავიწყებდი, რომ დრო არ დამეკარგა

პირველ სესიაზე მე რამდენიმე მარტივ წესს გამოვიყენებდი. ჯერ მშვიდად შევისწავლიდი მართვას, შემდეგ კი გარემოს იმ ნიშნებს დავაკვირდებოდი, რომლებიც შეიძლება სწორ მიმართულებაზე მიანიშნებდეს. სწრაფად სირბილის ნაცვლად, თითოეულ ახალ მონაკვეთს ცალკე ამოცანად დავყოფდი. ასე უფრო ადვილია იმის გაგება, პრობლემა გზის არჩევაშია, რეაქციის დროში თუ უბრალოდ დაუკვირვებლობაში.

თუ ერთ ადგილზე რამდენჯერმე ჩერდები, ყოველ ჯერზე ზუსტად ერთი ცვლილება შეიტანე. მაგალითად, შეცვალე მოძრაობის დრო ან მიმართულება, მაგრამ ყველაფერი ერთად არ აურიო. ეს პატარა მეთოდი გეხმარება გაარჩიო, რამ იმუშავა. შემთხვევითი მცდელობები შეიძლება გასართობი იყოს, თუმცა ისინი ხშირად ქმნის განცდას, რომ თამაში უსამართლოდ რთულია, მაშინ როცა უბრალოდ მოქმედებების თანმიმდევრობა არ გაქვს გააზრებული.

ხმის გარეშე თამაშის შემთხვევაში ყურადღება მთლიანად ეკრანზე გადადის, რაც ზოგიერთისთვის მოსახერხებელია, ზოგისთვის კი ნაკლებად. ამიტომ მე თამაშს ისეთ გარემოში დავიწყებდი, სადაც რამდენიმე წუთით მშვიდად დაკვირვება შემიძლია. თუ მგზავრობისას თამაშობ, სწრაფი სესიები გამოგადგება, მაგრამ ხალხმრავალ ადგილას მოულოდნელმა მოძრაობამ შეიძლება ყურადღება გაგიფანტოს. ეს განსაკუთრებით გასათვალისწინებელია მაშინ, როცა რთულ მონაკვეთს იმეორებ.

როცა პირველი სიახლე გაივლის

პირველ კვირაში ახალი გარემოსა და გაქცევის ამოცანის გამოცდა თავისთავად ინტერესს ქმნის. შემდეგ კი ჩემთვის მთავარი საზომი იქნებოდა, კვლავ მსიამოვნებს თუ არა გზის ძიება და შეცდომის შემდეგ ხელახლა ცდა. თუ მოკლე სესიებისას პატარა მიზანი მყოფნის, თამაში შეიძლება პერიოდულად ტელეფონში დავტოვო; თუ მხოლოდ საწყისი სიახლე მიზიდავდა, მისი ყოველდღიურ ჩვევად ქცევა საჭირო არ არის.

მთელი თვის განმავლობაში თამაშის ღირებულებას ყოველდღიური ვალდებულებით არ გავზომავდი. უფრო სასარგებლოა მისი გამოყენება როგორც თავისუფალი დროის მცირე, ինքնაკმარი զբաղմունք: მაგალითად, შესვენებისას ერთი მცდელობა და შემდეგ ტელეფონის გადადება. ეს მიდგომა ამცირებს დაღლასაც, რადგან მოკლე გაქცევის თამაში უკეთ მუშაობს მაშინ, როცა თავად წყვეტ როდის დაუბრუნდე და არ აქცევ მას აუცილებელ რუტინად.

სხვა მობილურ თამაშებთან შედარებით, მისი ადგილი უფრო ახლოსაა მოკლე დაბრკოლებებისა და გაქცევის გამოწვევასთან, ვიდრე კლასიკურ ცოდნის ვიქტორინასთან. ვიქტორინა უკეთესია, როცა პასუხების გახსენება და შედეგის სწრაფი შეფასება გინდა; გრძელი სათავგადასავლო თამაში კი მაშინ, როცა სიუჟეტში ჩაძირვისთვის დრო გაქვს. აქ უპირატესობა მიზნის სიმარტივეა, ხოლო კომპრომისი — განმეორებით მოქმედებებზე დამოკიდებული რიტმი.

რამ შეიძლება დაღალოს და როგორ შევინარჩუნო ინტერესი

ყველაზე მოსალოდნელი დაღლის წყარო ერთსა და იმავე მონაკვეთზე დაბრუნებაა. თუ მცდელობებს შორის არაფერს ცვლი, წარუმატებლობა პროგრესად აღარ იგრძნობა და მოთმინება მალე იწურება. ამიტომ მე სესიას შევწყვეტდი, როცა ყურადღება გამეფანტებოდა, და მოგვიანებით დავბრუნდებოდი ახალი თვალით. ეს არ არის თამაშის მექანიკის საიდუმლო, უბრალოდ კარგი საზღვარია იმ მომენტისთვის, როცა მოკლე გართობა უკვე გაღიზიანებად იქცევა.

მეგობართან მონაცვლეობით თამაში შეიძლება ერთი და იმავე ამოცანის ყურება უფრო ცოცხალს ხდიდეს, თუმცა ეს არაფერს ცვლის იმაში, რომ თითოეული მოთამაშის გამოცდილება საკუთარ მცდელობაზეა დამოკიდებული. თუ ერთად თამაშობთ, წინასწარ შეთანხმდით, ვინ აკონტროლებს ტელეფონს და როდის გადასცემს მას სხვას; წინააღმდეგ შემთხვევაში რჩევები და შეხებები შეიძლება ერთმანეთს შეერიოს. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია ბავშვებთან, როცა მიზანი უბრალოდ ერთად გართობაა და არა შეჯიბრის დაძაბვა.

ხშირად ჩნდება კითხვა, არის თუ არა თამაში შესაფერისი კლასიკური ტრივიის მოყვარულისთვის. ჩემი პასუხი პირობითია: თუ კატეგორიის სახელზე მეტად გაქცევის იდეა გიზიდავს, სცადე; თუ კონკრეტულად კითხვებსა და ცოდნის შემოწმებას ეძებ, ვიქტორინა უფრო სწორი არჩევანი იქნება. ასევე, ბავშვისთვის ჩამოტვირთვამდე ღირს ასაკობრივი ნიშნის გათვალისწინება და ფასიან ნივთებზე ოჯახის წესების შეთანხმება.

ტექნიკური მხარის კუთხით, Android-ზე დაყენებამდე შეამოწმე, რომ მოწყობილობის სისტემა მინიმალურ მოთხოვნას აკმაყოფილებს. ხოლო თუ უკვე თამაშობ და მართვა გაწუხებს, ჯერ მშვიდ გარემოში სცადე და თითოეულ მცდელობაში მხოლოდ ერთ რამეს შეცვალე. ამგვარი მარტივი შემოწმება დაგეხმარება გაარჩიო, პრობლემა შენს ტემპშია თუ თამაში უბრალოდ არ გერგება; ორივე პასუხი სასარგებლოა, რადგან არ გიბიძგებს უსასრულოდ გააგრძელო.

ჩემი საბოლოო გადაწყვეტილება

Escape Giant Obby-ს ჩამოვტვირთავდი, თუ მინდოდა უფასო, მარტივად გასაგები და გაქცევის თემაზე აგებული მობილური თამაში, რომელსაც მოკლე თავისუფალ დროს გამოვიყენებდი. მისი ყველაზე ძლიერი მხარეა პირდაპირი მიზანი და Giant Bobby-ის ირგვლივ შექმნილი განსხვავებული კონტექსტი. თამაში არ ცდილობს, ცოდნის ვიქტორინად ან გრძელ სიუჟეტურ თავგადასავლად მოგეჩვენოს; მისი ხიბლი უფრო კონკრეტული გზის პოვნასა და ხელახლა ცდაშია.

ამავე დროს, მე მას ყველას არ ვურჩევდი. თუ გინდა კლასიკური ტრივია, ხანგრძლივი სიუჟეტი, ღრმა პროგრესია ან სრულად ხარჯებისგან თავისუფალი გამოცდილება, სხვა კატეგორიის ალტერნატივა უკეთ დაგაკმაყოფილებს. ძველი Android მოწყობილობის მფლობელებმა სისტემის შესაბამისობაც უნდა გაითვალისწინონ, ხოლო ოჯახში გამოყენებისას შიდა შესყიდვებს ყურადღება უნდა მიაქციონ.

საბოლოოდ, ჩემი რეკომენდაცია პირობითად დადებითია: ჩამოტვირთვა ღირს, თუ მოკლე გაქცევის გამოწვევები გიზიდავს და მოთმინებით გამეორება არ გაწუხებს. უფასო დაწყება საშუალებას გაძლევს, რისკის გარეშე შეამოწმო, გერგება თუ არა თამაშის რიტმი. მე პირველ ეტაპზე არაფერს შევიძენდი, რამდენიმე სესიას დავუთმობდი მართვისა და გარემოს შესწავლას და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავწყვეტდი, მჭირდება თუ არა დამატებითი ნივთი. სწორედ ასეთი მიდგომით ჩანს, არის თუ არა ეს თამაში შენთვის რეალური გასართობი და არა უბრალოდ საინტერესო სახელწოდება.